Adam Jaziewicz przez całą swoją karierę związany był z zespołem z Ostrowa, aż do momentu poważnej kotuzji, którą odniósł w 2003 roku. Pomimo, że kontuzja zakończyła jego karierę zawodniczą, to nie zraził się do żużla i nadal nim żyje. W jakiej formie? Dowiecie się Państwo z wywiadu, którego popularny "Adamos" udzieli specjalnie dla portalu eSpeedway.

Na początek chciałbym się ciebie zapytać, jak wygląda obecnie stan twojego zdrowia? Odczuwasz jeszcze, jakieś efekty kontuzji?

- Stan mojego zdrowia nie uległ zmianie, czyli dalej odczuwam skutki upadku. Jednak, pomimo przeciwności losu staram sobie z tym wszystkim radzić.

Ostatnio przebywałeś w Rzeszowie, gdzie negocjowałeś kontrakt Adama Roynona. Jak przebiegały negocjacje i jak mógłbyś zareklamować nowego zawodnika rzeszowskiej Stali?

- Negocjacje były bardzo krótkie i konkretne. Umowa natomiast podpisana została podczas krótkiego pobytu w Rzeszowie. Adam jest jeszcze w tym roku juniorem nie oznacza to jednak, że pomimo niezbyt dużego doświadczenia w polskiej lidze i niedawnej kontuzji będzie łatwym dostarczycielem punktów. Jest dobrze wyszkolony technicznie i jeśli tylko ominą go kłopoty sprzętowe powinien przynieść dużo radości dla kibiców i działaczy z Rzeszowa.

- Jak to się stało, że zostałeś menadżerem?

- Stało się to po zakończeniu sezonu 2008. Doszedłem do wniosku, że czas najwyższy, aby wreszcie wykorzystać swoje doświadczenie jako były zawodnik i pracownik klubu. Działając jako menadżer nie patrzę pod kątem pieniędzy bo to nie jest moim podstawowym źródłem utrzymania. Staram się znaleźć dla chłopaków dobre miejsce do rozwoju, a dla klubów zawodników, którzy później mogą stanowić o sile zespołu. Chcę żeby obie strony były zadowolone z podpisanych kontraktów.

Czy oprócz wspomnianego Adama Roynona pomagasz jeszcze innym zawodnikom?

- Tak. W tym momencie oprócz Adama, w moim teamie jest jeszcze Jason Doyle, który ma kontrakt z zespołem z Gniezna oraz nowy nabytek drużyny z Ostrowa Australijczyk Josh Grajczonek. Mam jeszcze pod swoimi skrzydłami kilku zawodników, jednak żaden z nich nie ma podpisanej umowy z polskim klubem.

Nie kusi Cię, aby znów wsiąść na motor?

- Pewnie, że kusi praktycznie co roku mam okazję do przejechania kilku kółek. W zeszłym roku mi się nie udało z pewnej przyczyny, ale za to nadrobiłem to jazdą na crossie z Robertem Miśkowiakiem i Ronniem Jamrożym na torze Ostrowskiego Klubu Motocrossowego, dzięki uprzejmości tamtejszych działaczy.

Oprócz bycia menadżerem zajmujesz się również mechanikowaniem u boku Chrisa Harrisa? Jaki jest zakres Twoich obowiązków?

- W tym temacie chyba niczego odkrywczego nie powiem, gdyż praktycznie każdy mechanik ma takie same obowiązki. Należy do mnie przygotowanie motocykli i osprzętu na zawody, serwis podczas zawodów i oczywiście rola kierowcy.

Myślisz o tym, aby zostać w przyszłości trenerem?

- Dotychczas nie miałem takiej okazji ponieważ byłem za młody, żeby starać się o uprawnienia instruktora. Mam jednak nadzieję, że uda mi się to zrealizować w niedalekiej przyszłości. Jeśli już tak będzie to na pewno będę chciał wprowadzić w mojej pracy kilka nowinek, bo nie zawsze podejście trenerów w stosunku do zawodników jest właściwe. Moim zdaniem, trener powinien zdobyć szacunek poprzez dobre relacje z zawodnikami, a nie poprzez wprowadzenie zastraszenia. 

Kto według ciebie zostanie Indywidualnym Mistrzem Świata, wygra Finał IMP oraz DMP, a który zespół awansuje z pierwszej ligi?

-  Każdy rok jest inny i nawet faworyci mogą zawodzić. Nie obraziłbym się jednak, gdyby były to takie niespodzianki, jak w przypadku "Sqóry" w Lesznie. Gdyby jednak zabawić się w typowanie to IMŚ zostanie Nicki Pedersen. Indywidualnego Mistrza Polski trudno mi jest wytypować. DMP zostanie zespół Unii Leszno, a awans wywalczy tarnowska Unia.

Pozdrawiam wszystkich kibiców i życzę dużo sportowych emocji na arenach całego świata.