Jak zapewne Państwo doskonale wiecie, niedawno włodarze Ekstraligi hucznie ogłosili, że wiedzą, jak polepszyć stan polskiego żużla. Znowu. Tym razem postanowiono powrócić do starych, sprawdzonych zasad niszczenia tego sportu, czyli Kalkulowanej Średniej Meczowej, popularnego KSM-u.

Nie piszę często felietonów, gdyż po prostu mam za dużo innych spraw na głowie i najzwyczajniej w świecie brakuje mi czasu na tego typu rzeczy. Ale raz na jakiś czas, gdy czytam wspaniałe pomysły Pana Prezesa i jego świty, mające na celu ratowanie podupadającego sportu żużlowego, to dla zdrowia psychicznego i żebym za dużo wydać nie musiał na psychoanalityków, piszę.

Za pierwszym razem krew mnie omal nie zalała i dobyłem klawiatury, żeby wylać swoje żale, gdy dowiedziałem się, że prezes z zastępami innych prezesów postanowił, czym prędzej, zlikwidować zło wcielone, które odpowiedzialne jest za ruinę żużla, czyli Ligę Juniorów. Którą notabene sami dwa lata wcześniej utworzyli, aby tę ruinę zamienić na piękny pałac, w którym każdy z szanownych prezesów miałby swój własny pokój z łazienką z widokiem na salon fryzjerski. Z decyzji tej wycofano się bardzo szybko. Wnioskuję, że skoro tak szybko nieomylni przyznali, że się pomylili, to owa decyzja musiała zostać podjęta w przypływie jakiegoś szału. Może spowodowanego szokiem, że Vaculik nie zgodził się reprezentować barw Polski w imprezach międzynarodowych a Pavlicowi naprędce sklepali Team Adria na Puchar Świata juniorów, aby chłopak mógł sobie poreprezentować. I też dla Polski nie pojeździ. No, czyli trzeba szkolić naszych.

Potem co prawda były inne kwiatki. Jak na przykład ten, żeby zamrozić transfery i ubezwłasnowolnić zawodników. Nawet komputer mi się zawiesza, gdy o tym piszę, więc przestaje, bo faktycznie, pomysł tak idiotyczny, że szkoda zdzierać farbę z klawiszy. Dziś spać mi nie daje fakt, że to, czego pozbyliśmy się kilka lat temu, uwalniając żużel od sztucznych łańcuchów, którymi sami się spętaliśmy, wołamy, aby nam te łańcuchy samo założyło i zacisnęło mocniej niż kiedykolwiek. Chodzi o Kalkulowaną Średnią Meczową. Ale za nim o niej, to muszę zaznaczyć pewną prawidłowość. Gdy w poprzednim akapicie  pisałem, o tym, że nieomylni przyznali się do pomyłki, teraz widzę, że nie dość, że się przyznali, to wyciągnęli daleko idące wnioski. Wyszli zapewne z założenia, że skoro chcieli zlikwidować coś, co sami stworzyli i był to zły pomysł, to na pewno, gdy przywrócą coś, co kiedyś zlikwidowano będzie strzałem w dziesiątkę! I padło na KSM. W sumie to może i lepiej, że na Kalkulowaną a nie stan wojenny albo reglamentację żywności.

Tak czy owak, nie będę przekonywał, jaki to zły jest ten KSM, bo każdy myślący człowiek to wie. Sztuczne zbijanie średnich. Kombinowanie z ustawieniem składu. Trzech juniorów w składzie, żeby mogło jechać trzech liderów a nie dwóch. Zawodnicy z Grand Prix z tak wysokimi średnimi, że w żadnej polskiej ekipie nie znajdą zatrudnienia. Ligowi średniacy, ze średnią 5,50, którzy windują ceny, gdyż biją się o nich kluby z najwyższej klasy. Mają do wyboru oni, albo junior, który wczoraj zdał licencję i jeszcze czasem mu się pomyli, jak wsiada na motor i kierownice ma za plecami. Zastanawiałem się kiedyś natomiast, jak KSM wyglądałby w piłce nożnej? Sir Alex Ferguson przedkłada Wayneowi Rooneyowi nowy kontrakt do podpisania, na to wchodzi Dyrektor Dawid Gill i mówi, że nie możemy z Waynem podpisać nowej umowy. Dlaczego? Bo w uznaniu zasług, za fantastyczny sezon 2009/2010 musi opuścić naszą drużynę, gdyż strzela za dużo bramek i za bardzo się rozwinął. Więc musi pójść do zespołu, gdzie nie ma takiego dobrego piłkarza, żeby tam strzelał, a my musimy się osłabić. Świetne prawda? Ja to w taki sam sposób widzę w żużlu. KSM preferuje średniactwo. Nie warto mieć średniej 10,00, bo w składzie będzie taki Crump z taką samą średnią i powiedzą nam, że bardzo im przykro, ale dwóch to za dużo a stawiają na Australijczyka, bo jest mistrzem świata. No i żegnaj piękny wychowanku, masz za wysoką średnią, szukaj se klubu.

Chciałbym Państwu przybliżyć i prezesowi też, i prezesom, prezeskom i włodarzom coś, co może faktycznie ograniczyć żądania finansowe żużlowców i zmusi prezesów do racjonalnego wydawania pieniędzy. Boję się jednak, że ten system, który z powodzeniem obowiązuje w Stanach Zjednoczonych w Major League Soccer, National Hockey League, National Basketball Assocination i National Football League może się faktycznie sprawdzić a to znaczy, że w żużlu nie wejdzie w życie, bo potem nie byłoby, czego usuwać i zmieniać. A przecież prezes i spółką muszą czymś błysnąć, co rok.

Chodzi mianowicie o Salary Cap, czyli limit wydatków finansowych na zawodników startujących w poszczególnych drużynach polskiej ligi. Jego głównym zadaniem jest wyrównanie szans zespołów w lidze, zahamowanie imperialistycznych zapędów niektórych prezesów, uniemożliwienie przepłacanie zawodników i zapobiegnięcie bankructwa klubów sportowych. Jak działa? Banalnie. Każda drużyna dostaje odgórnie wyznaczony limit pieniędzy, który wydać może na zawodników w jednym sezonie. W żużlu wliczalibyśmy w to gratyfikację za punkty, pieniądze za podpis pod kontraktem, na przygotowanie sprzętu przed sezonem, ewentualny zakupiony sprzęt, busy itd. Jeśli taki limit ustawimy na poziomie 5 milionów złotych dla każdego klubu, to niech mi ktoś powie, po co KSM? A niech sobie Pedersen żąda 2 miliony za sezon. Ciekawe, kto mu da tyle i pozostawi sobie 3 miliony na pozostałych 6-7 żużlowców? Oprócz tego można ustawić również minimalny budżet uprawniający do startu w lidze, który zazwyczaj wynosi 75% Salary Cup. Wysokość S.C. jest płynna, zmienia się wraz z inflacją, ogólną sprzedażą biletów na mecze, wpływami z transmisji telewizyjnych, sprzedażą pamiątek klubowych itd. Jednym słowem, jeśli kluby się bogacą to Salary Cap jest wyższe, aby i zawodnicy mogli zarobić. Jeśli biednieją to limit wydatków maleje, aby nikt nie znalazł się w sytuacji Włókniarza, który cudem uniknął bankructwa w imię mistrzowskich zapędów.

Tak, więc drodzy Państwo i prezesi, włodarze. Istnieje coś, co stosowane jest od lat, nie zepsuło się i nikt ani myśli to coś usuwać. A wy znów chcecie nam zaserwować odgrzewany kotlet, na dodatek już zgniły na spleśniałej margarynie o nazwie KSM. KSM, który niechybnie i coraz szybciej doprowadza do upadku brytyjską Elite League, która w niedługim czasie będzie kadłubowym tworem przeznaczonym do szkolenia techniki pokonywania ostrych wiraży dla żużlowej młodzieży. Zaraz uniosą się głosy, że przecież w Polsce tak nie będzie. A ja się zapytam, dlaczego? Liga angielska była najmocniejszą ligą świata przez sześćdziesiąt lat, w Polsce szczycimy się tym mianem dopiero od piętnastu. Trochę pokory, kiedyś żużel był dyscypliną popularniejszą od piłki nożnej, a gdzie teraz jest futbol a gdzie nasz kochany speedway? Każdy widzi, gdzie i jakim się cieszy zainteresowaniem, choćby w kraju nad Wisłą, która ostatnimi czasy jest suwerenem w tej dyscyplinie sportu. Radziłbym, szanowni prezesi, zająć się właśnie tym, a KSM zostawić w spokoju tam, gdzie od kilku lat sobie leży, na dnie śmietnika.