Czwartym już zawodnikiem, który wystąpi w 59. Memoriale Alfreda Smoczka jest reprezentant Unibaxu Toruń – Adrian Miedziński. 23-letni jeździec uważany jest za jednego z żużlowców, który za kilka lat będzie wiódł prym w reprezentacji Polski.

Adrian Miedziński przyszedł na świat 20. sierpnia 1985 roku w Toruniu. Można powiedzieć, iż od samego początku był „skazany” na żużel, a to za sprawą jego ojca – Stanisława, który niegdyś był świetnym zawodnikiem toruńskich „Aniołów”. Młody Adrian w wieku 12. lat trafił do szkółki żużlowej, którą prowadził w tym czasie Jerzy Kniaź. Pierwszymi oficjalnymi zawodami „Miedziaka” po zdaniu egzaminu na certyfikat żużlowy była Pomorska Liga Młodzieżowa. Torunianin jednak tych zawodów nie zaliczy do udanych, gdyż już w pierwszym biegu został staranowany przez kolegę z zespołu – Marcina Jagusia i maszyna Adriana nie nadawała się do dalszej jazdy.

Pierwszymi ligowymi zawodami Adriana Miedzińskiego był derbowy pojedynek w 2002 roku w Toruniu między miejscowym Apatorem, a Polonią Bydgoszcz. Adrian w jednym starcie zdobył jeden punkt, a torunianie ostatecznie przegrali z bydgoszczanami 49:41. W tym sezonie, „Miedziak” był najskuteczniejszym polskim juniorem w zespole zapewniając sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie. Początek sezonu 2003 nie był zbytnio udany dla torunianina. Notował on wynikiponiżej swoich możliwości, jednak końcówka roku w wykonaniu młodziutkiego Miedzińskiego była znakomita. Drugie miejsce w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski oraz przyzwoite wyniki w meczach ligowych Apatora pokazały, że jest to bardzo wartościowy i przyszłościowy zawodnik.

Największymi sukcesami Adriana w 2004 roku była wygrana w Brązowym oraz Srebrnym Kasku. Ponadto torunianin notował co raz to lepsze wyniki w ekstralidze. Jako 19-latek pokazał się także za granicą, a głównie na Wyspach Brytyjskich (Eastbourne Eagles), gdzie zjednał sobie sympatię miejscowych fanów. Rok później Adrian ponownie zdobył tytuł Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski zdobywając komplet punktów na torze w Toruniu. Zwycięstwa w innych turniejach oraz świetna postawa w lidze zaowocowały zainteresowaniem Skandynawów. Pod koniec roku Adrian podpisał kontrakt z Indianerną Kumlą. Z pewnością był to najlepszy sezon w wykonaniu młodego zawodnika do tej pory.

Rok 2006 był ostatnim w gronie juniorów dla „Miedziaka”. Wiązał on zatem z tym sezonem spore nadzieje. Niestety – złamany obojczyk przeszkodził torunianinowi zdobycie upragnionego Indywidualnego mistrza Świata Juniorów. Adrian wystąpił co prawda w finałowych zawodach, jednak był to jego pierwszy kontakt po rekonwalescencji i ostatecznie i zakończył turniej na szóstej lokacie. Świetne wyniki w toruńskiej drużynie nie dawały żadnych obaw co do formy zawodnika w następnym roku, gdzie miał startować już jako senior. Sezon 2007 był swego rodzaju odświeżeniem toruńskiego żużla. Roman Karkosik który przejął klub z drużyny walczącej w barażach zrobił się pretendentem do tytułu mistrzowskiego. Przejście z grona juniorów do tzw. „seniorki” na początku dawało we znaki Adrianowi. Z czasem jednak „Miedziak” stał się pewnym punktem Unibaxu, a torunianie zdobyli ostatecznie srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski.

Kolejny rok był dla Adriana bardzo udany. Świetna, równa forma pozwoliła mu na zaprezentowanie się w środowisku żużlowym z dobrej strony. Efektem ciężkiej pracy był m.in. złoty medal DMP zdobyty przez zespół z grodu Kopernika. Torunianin potwierdził, iż należy do czołówki polskiego speedway’a a wkrótce może śmiało ubiegać się o udział w cyklu Grand Prix i walce o tytuł najlepszego żużlowca globu.