17 listopada Komisja Orzekająca Ligi nałożyła na Unibax Toruń kary finansowe w sumie na kwotę 15 tys. złotych oraz zamknięcie toru na dwa mecze (kara ta została zawieszona) w związku z zakłóceniem porządku na stadionie podczas rewanżowego meczu finałowego o drużynowe mistrzostwo Polski Unibax – Unia Leszno 7 października br.Podczas rewanżowego meczu finałowego o złoty medal DMP pomiędzy drużynami KST Unibax S.A. a Unią Leszno SSA 7 października 2007 r. doszło do zamieszek na stadionie z udziałem kibiców. Na tor posypały się plastikowe butelki i puszki po napojach, kibice gospodarzy wtargęli na murawę boiska, brali udział w bójce oraz ataku na oddziały porządkowe oraz funkcjonariuszy policji. Wszystko to spowodowało przerwę w zawodach trwającą niecałe pół godziny.

17 listopada br. w Bydgoszczy odbyło się posiedzenie Komisji Orzekającej Ligi, na którym uznano KST Unibax SA winnym zaistniałych wydarzeń i na podstawie art. 317 pkt 6 Regulaminu sportu żużlowego orzeczono trzy kary:
- za naruszenie porządku i spowodowanie przerwy w zawodach karę finansową w wysokości 5.000,00 - zł, oraz zamknięcie toru na dwa mecze ligowe z zawieszeniem tej kary na okres 1 roku;
- za przedmioty, które pojawiły się na torze - upomnienie oraz karę finansową w wysokości 2 tys. zł;
- za wtargnięcie kibiców na murawę, bójki i atak na służby porządkowe i policyjne - upomnienie i karę finansową w wysokości 8 tys. zł.
Orzeczenie nie jest prawomocne.

Ponieważ często stopień odpowiedzialności organizatora za zachowanie się kibiców jest rzeczą niejednoznaczną, przytaczamy fragmenty obszernego uzasadnienia orzeczenia:
„Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że klub był co do zasady dobrze przygotowany do meczu i spełniał wymagane przepisami powszechnie obowiązującymi oraz aktami administracyjnymi warunki do organizowania imprez masowych. Przed meczem bowiem poczyniono starania nad zwiększeniem obsady ochrony, lepszym zabezpieczeniem przeciwpożarowym oraz medycznym. Z drugiej strony uchybieniem klubu było błędne rozstawienie służb ochrony i ich niezdecydowane działanie oraz brak kontroli nad furtką prowadzącą z sektora kibiców gospodarczy na pas bezpieczeństwa pomiędzy stadionem a trybunami. Wprawdzie obwiniony zapewnia, że klucze do furtki posiada jedynie przedstawiciel ochrony stadionu, to bezspornym jest, że właśnie przez furtkę kibice wtargnęli na murawę boiska, a we wcześniejszych meczach o DMP kibice gospodarzy także wychodzili na pas bezpieczeństwa przez ww. furtkę. Można było zatem zabezpieczyć przejście przez furtkę jeszcze przed meczem. Mając powyższe na uwadze, Komisja była zobowiązana na podstawie RSŻ wymierzyć karę, lecz poczynione przez obwinionego solidne przygotowania do meczu poczytano jako istotne okoliczności łagodzące jej wymiar.”

„Nie ulega wątpliwości, że mecz został przerwany do 30 minut po wtargnięciu kibiców na murawę stadionu. Zdarzenie miało miejsce pomimo teoretycznie dobrego przygotowania do klubu odbywania zawodów. W opinii Komisji obwiniony dopuścił się jednak szeregu uchybień, które przyczyniły się do takiego przebiegu zdarzenia. Kibice (a raczej pseudokibice i chuligani) obwinionego wtargnęli na płytę stadionu przez furtkę prowadzącą z ich sektora do pasa zieleni, oddzielającą trybuny do stadionu. ¦wiadczy to w opinii Komisji o braku kontroli nad przedmiotową furtką przez obwinionego. Ponadto pseudokibice obwinionego wtargnęli na tor już po biegu VI i bez przeszkód dotarli do sektora kibiców gości, a następnie zabrali wywieszoną tam flagę klubową. Można się było zatem spodziewać podobnych incydentów w dalszej części zawodów. Już wtedy organizator winien zwrócić baczną uwagę na furtkę do boksu kibiców gospodarzy. Nic takiego nie miało jednak miejsca.
Co do incydentów po biegu XIV, to służby porządkowe, za których działania odpowiada przecież organizator, reagowały na chuligańskie wybryki raczej mało skutecznie i niezdecydowanie. Ponadto, ze sprawozdania delegata Ekstraligi Żużlowej, wynika wprost, że zajścia przybrały tak dużą skalę ze względu na błędy w ustawieniach służb ochrony i niezdecydowane ich działanie.”

„Podsumowując, Komisja stwierdza, że niniejsza sprawa jest klasycznym przypadkiem, w którym klub żużlowy, pomimo dobrze co do zasady zabezpieczonego meczu (z wyjątkiem kilku ww. uchybień) i spełnienia wymogów formalnych, ponosi konsekwencje chuligańskich wybryków grupki pseudokibiców i chuliganów stadionowych.”.