Dla Bartka Grabowskiego tegoroczny wyjazd do Australii na Mistrzostwa Świata w speedrowerze był bardzo udany. Zawodnik PKS-u Wiraż Ostrów Wielkopolski do kraju wrócił m.in. jako nowy Indywidualny Mistrz Świata Juniorów. Po powrocie z Antypodów udało nam się porozmawiać z Polakiem.

Polska reprezentacja w tym roku zdominowała Mistrzostwa Świata w Australii. Czy przed rozpoczęciem zmagań, spodziewaliście się aż tak wielu złotych krążków?
- Nie, nie spodziewaliśmy się, aż tylu złotych medali. Po cichu mówiliśmy sobie, że trzeba rywalom pokazać polską siłę i tak się właśnie też stało.

Ty do domu wróciłeś m.in. z tytułem Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów. Marzenie i główny cel tego sezonu spełnione. Jakie to uczucie?
- Uczucia na pewno nie da się opisać. To coś wspaniałego i jeszcze to do mnie za bardzo nie dociera. Cieszę się, że cały wkład i ciężkie treningi, przełożyły się na końcowy wynik.

Wywalczyłeś w Australii także Mistrzostwo Świata Par Juniorów, Mistrzostwo Świata seniorów i juniorów. Zadowolony ze swoich indywidualnych występów?
- Jasna, że zadowolony. Szczerze powiedziawszy to nie spodziewałem się takiego wyniku. Nie planowałem także w przód, co i jak. Żyłem z dnia na dzień, myśląc na bieżąco o każdych zawodach, a przede wszystkim spokojnie podchodziłem do zawodów.

Co możesz powiedzieć o torach w Australii? Znacząco różnią się od polskich owali?
- Są podobne do torów w Polsce, różnią się jedynie nawierzchnią i systemem puszczania taśmy. Tam jest ona puszczana komputerowo, lecz to nie przeszkadza i nie robi większego problemu na starcie.

Jak wygląda otoczka speedrowera w Australii? Czy ten sport cieszy się zainteresowaniem publiczności w kraju "Kangurów"?
- Z tego co zauważyłem to można powiedzieć, że cieszy się zainteresowaniem, mimo że nie ma tam tylu torów i klubów co w Polsce. Mimo wszystko wiele więcej ludzi tam chodzi na zawody niż w Polsce.

Bartek Grabowski z Australii wrócił jako Indywidualny Mistrz Świata Juniorów

Który z turniejów w których brałeś udział, był twoim zdaniem najtrudniejszy i kosztował Cię najwięcej sił? Finał IMŚJ?
- Tak, finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Pierwszy bieg nie ułożył się tak, jakbym sobie tego życzył, więc trochę nerwów było. Wiadomo, był to finał i startowali najlepsi juniorzy świata, więc każdy błąd był wykorzystywany i tak właśnie w moim pierwszym biegu było. Jeden błąd kosztował mnie utrata drugiej pozycji, ale po tym biegu była drobna korekta i przełożyło się to na kolejne trzy biegi, w których nie straciłem już punktów.

Sporo nerwów kosztował Cię także czas przed wylotem do Australii, kiedy to walczyłeś z kontuzją kolana. Czy wszystko jest już w porządku czy kontuzja doskwierała podczas jazdy na Antypodach?
- Niestety, ten sezon pod względem zdrowotnym nie był dla mnie najlepszy. Najpierw problemy z gardłem, a przed samymi Mistrzostwami Świata kontuzja kolana. Myślę, że wszystko jest już w porządku. Mam zamiar iść jeszcze na kontrolę czy jest już naprawdę wszystko dobrze, by móc w pełni przygotowywać się do nowego sezonu. Czasem czułem ból kolana, ale jakoś większego problemu on nie stanowił.

Z tego co się orientuję, wyjazd od Australii kosztował naprawdę sporo. Czy mogłeś liczyć na wsparcie Polskiej Federacji Klubów Speedrowerowych, sponsorów, klubu? Czy cały wyjazd musiałeś opłacić z domowego budżetu?
- Największą pomoc otrzymałem z klubu oraz miasta. Bez tego na pewno niedałbym rady sobie pozwolić na taki wylot. Pochłania on naprawdę bardzo dużą ilość pieniędzy i z tego miejsca chciałbym podziękować Miastu Ostrów Wielkopolski, za ogromną pomoc przy realizacji mojego wielkiego osiągnięcia.

Jesteś typem zawodnika, u którego ciężka praca i eksplozja talentu dość szybko zaowocowały w sukcesy. Przyglądają się m.in. włodarze zagranicznych klubów, na twoim koncie jest już mnóstwo sukcesów. Jakie stawiasz sobie teraz cele na najbliższe np. 5 lat?
- Na chwilę obecną czeka mnie trochę odpoczynku po ciężkim sezonie. Później pomyślimy, na pewno chcę się dobrze przygotować na finał Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów, a co dalej? Zobaczymy.

Dziękuję za rozmowę.
- Również dziękuję.