Z numerem ósmym w 60. Memoriale Alfreda Smoczyka wystartuje nowo kreowany Unista i leszczyński Byk- Janusz Kołodziej, jeden z najbardziej utalentowanych polskich żużlowców młodego pokolenia. Popularny Koldi słynie z nieustępliwości i wielkiego serca do jazdy, w każdym z biegów z jego udziałem nie powinno zabraknąć wielkich emocji. 

Janusz Kołodziej dziś uważany jest za najlepszego wychowanka tarnowskiego klubu w historii. Kołodziej wraz z Unią Tarnów w sezonach 2004 i 2005 sięgał po złoto Drużynowych Mistrzostw Polski, indywidualnie mistrzem był w 2005 roku, dołożył do tego wygrane w brązowym (2004), srebrnym (2005) i złotym kasku (2005). Rok 2005 był dla wychowanka Jaskółek niezwykle udany. Oprócz tytułów w DMP i IMP oraz srebrnego i złotego kasku, Janusz stanął na najwyższym stopniu podium również w Drużynowych Mistrzostwach Świata Juniorów i Mistrzostwach Europy Par. A wszystko zaczęło się od strachu…

Już w pierwszym sezonie startów na żużlowym owalu, po kapitalnym debiucie przeciwko Gwardii Warszawa, w którym Koldi zgromadził dziewięć punktów w czterech startach, Kołodziej złamał kość śródstopia w kolizji z Markiem Remianem i pauzował sześć tygodnii. Rok później Janusz zaliczył już pierwszy pełny sezon rywalizacji na żużlowych owalach. Rok 2001 Unia Tarnów spędziła w drugiej lidze cały czas borykając się z ogromnymi problemami finansowymi. Jedyną… Jaskółką niosącą nadzieje był genialny wychowanek. Największymi sukcesami w tym czasie młodego tarnowianina były znakomite występy w Mitrowa Cup oraz trzecie miejsce w memoriale Romana Gąsiora w Krośnie. Talent Kołodzieja zaczynał rozwijać się w coraz szybszym tempie.

Od roku 2002 zaczęło się tak naprawdę pasmo sukcesów Unii Tarnów i Janusz Kołodzieja. Dla Unii największym osiągnięciem był awans do pierwszej ligi, który zakończył się pierwszym złotem DMP w historii klubu dwa lata później, dla Janka był to brązowy medal wywalczony w Lesznie w finale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski. Rok trudny, bo znowu na drodze do sukcesów Kołodziejowi stawały kontuzje, jak na przykład do awansu do finału mistrzostw świata juniorów.

Pierwsza liga i nowe wyzwania sprawiły, że talent Polaka eksplodował. Janusz był w sezonie 2003 najskuteczniejszym zawodnikiem z Jaskółką na plastronie i poprowadził swój zespół do powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej, którą utracili w 1996 roku. W tym też roku młodzian z Tarnowa zadebiutował w lidze angielskiej w drużynie Reading Racers, gdzie został okrzyknięty „Cudownym Dzieckiem z Polski”.  Doskonale zaprezentował się również w Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów, gdzie zajął drugie miejsce. W trakcie sezonu przesiadł się z czeskiej Jawy na włoskiego GM-a. Z kompletem punktów zwyciężył w finale Brązowego Kasku. Janusz zajął również drugie miejsce w finale Srebrnego Kasku. Wywalczył piątą lokatę w finale MIMP.

Sezon 2004 to rok obfitujący w medale. Najważniejszym był złoty medal Drużynowych Mistrzostw Polski, mimo iż Janusz z powodu kontuzji nie mógł wystąpić w finałowej rywalizacji, to w ciągu sezonu walnie przyczynił się do sukcesu Unii. Zdobył wszystkie medale, które można zdobyć w kategorii juniora. Został Młodzieżowym Indywidualnym Mistrzem Polski, wraz z Marcinem Rempałą stanął na najwyższym stopniu podium podczas Młodzieżowych Mistrzostw Polski par Klubowych w Częstochowie, do tego dorzucił srebro w seniorskiej odmianie turnieju. Z powodu złamania lewej ręki, kontuzji, której nabawił się podczas finału mistrzostw Europy w duńskim Holsted nie mógł po raz kolejny uczestniczyć w światowym finale juniorskiego czempionatu oraz finale MDMP, które odbyły się w Tarnowie. Pod nieobecność Janusza w MDMP juniorzy Unii zdobyli brązowy medal, który zawisnął również na szyi Kołodzieja. Po raz kolejny nowy nabytek Unii Leszno występował z Orłem na piersi, tym razem w finałach Drużynowego Pucharu Świata na Wyspach Brytyjskich. Mimo młodego wieku i małego doświadczenia Janusz był jednym z liderów kadry, która niestety zajęła w tych zmaganiach dopiero czwarte miejsce. W finale w Poole zdobył 10 pkt i był najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji. W tym sezonie zadebiutował w Elitserien w drużynie Rospiggarny Hallstavik.

Po kolejnym wielkim sezonie w roku następnym, przyszły lata chude dla Kołodzieja. Co prawda w sezonie 2006 wygrał wraz z kolegami z Tarnowa Klubowy Puchar Europy, ale było to jedyne trofeum, które mógł w geście triumfu unieść nad głowę w przeciągu całego roku. Nie inaczej było rok później, złoto w MPPK, to jedyne, co udało mu się wygrać. Rok 2008 na długo zostanie w pamięci tarnowskich kibiców. To upokarzająca degradacja z ekstraligi. Drużyna Unii już w niczym nie przypominała tej sprzed chociażby dwóch lat, kiedy bili się o medale w DMP. Jedynym, który walczył i wygrywał z najlepszymi jeźdźcami globu był Kołodziej. Po sezonie pełnym efektownych zwycięstw w pierwszej lidze i pewnego awansu, Janusz stwierdził, że stracił radość z jazdy i postanowił zmienić otoczenie. Wybór padł na Unię Leszno, w której zastąpił Krzysztofa Kasprzaka, który podpisał kontrakt w… Tarnowie.